Η χώρα που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα

Thursday, January 18, 2007

Το μεγάλο φαγοπότι


Αν έχεις πρόσωπο -όπως λενε -σου κρατάνε ρεζερβέ
μια καρέκλα και σερβίτσιο σε γωνία πιο πριβέ.
Αν έχεις εκλεγεί με ψήφο κι από το λαό μας,
τρως άμα θέλεις και απ' το πιάτο το δικό μας.
Αν είσαι καναλάρχης και μεγάλος εκδότης,
θα φας καλά, γιατί χαίρεις εκτιμήσεως πρώτης.
Αν είσαι καλλιτέχνης με το κόμμα χορηγό,
τότε σε βάζουν να καθίσεις και πλάι στον αρχηγό.
Αν είσαι του θεού, όχι όμως ξένου, αλλά αυτουνού,
τότε σε βάζουνε με πλάτη στο φόντο του ουρανού.
Αν πάλι είσαι πολέμαρχος με πλάκα τα γαλόνια,
βαράνε προσοχές δίπλα σου όλα τα γκαρσόνια.
Καλά, δε λέμε, βιομήχανος αν είσαι,
έχεις το ελεύθερο, όπου θες, κλάσε και φτύσε·
ακόμα και στα μούτρα τους απάνω, θα χαρούνε,
οι ανίσχυροι παρέα φτάνει μόνο να σας δούνε.
Αν είσαι επενδυτής μικρός που 'ναι και της μόδας,
το ποτήρι της σαμπάνιας σου αλλάζουνε με σόδας.
Αν όμως είσαι απλά θνητός και μεροκαματιάρης,
στο τέλος ψάχνεις ό,τι απέμεινε να πάρεις.

Τα πηρούνια ανάψανε των αρχοντάδων
και το τραπέζι της ζωής καλοστημένο.
Τους βλογάν τα θυμιατά των δεσποτάδων,
καθώς τρώνε αντίδωρο αποστειρωμένο.
Θέλουν μυαλά και ψυχές καλοψημένα,
μαλώνουν ποιοι θα παραγγείλουνε πρώτοι.
Ήδη χωνέψαν όσα αφήσαν χρεωμένα
και τώρα βουρ για το μεγάλο φαγοπότι.

Αν είσαι επίσημος φορέας των επόμενων αγώνων,
μένει καβάτζα μέχρι και των τρισεγγόνων.
Φτάνει να 'σαι εργολάβος του μετρό και κάποιων έργων,
για να πιεις το αίμα, άμα θες, και των ανέργων.
Αν είσαι της νύχτας και 'χεις αυθαίρετη πίστα,
θα περιμένεις λίγο να σε τσεκάρουνε στη λίστα.
Αν σ' έχουν σε συρτάρι με μητρώο λερωμένο,
μάλλον θα φας το φαΐ σου παγωμένο.
Αν είσαι κομματόσκυλο ψηλά σε ιεραρχία,
σε κάθε σου μπουκιά κοίτα να κάνεις ησυχία.
Αν είσαι της πένας της φιλοκυβερνητικής,
δίπλα στου σκύλου το μπολ το φαΐ σου θα το βρεις.
Αν είσαι σύμμαχος πανίσχυρος εκ δύσης,
τους έχεις όρθιους, μπορείς και να τους γδύσεις.
Όρεξη, λοιπόν, καλή σ' όσους καθήσαν πρώτοι
εδώ στο πιο μεγάλο των αιώνων φαγοπότι.

Active Member

Καλή τους όρεξη λοιπόν. Ο κόσμος ας κάθεται να τους καμαρώνει υπνωτισμένος. Προφανώς εγώ δεν θα τον ξυπνήσω. Μόνο θα τον πολεμήσω, γιατί δεν θα του επιτρέψω στην Αβυσσο μαζί του να παρασύρει τη ζωή.
Προς το παρόν λέω να πάω να δειπνήσω με την κόρη μου στο εστιατόριο της ζωής.
Εχει πολλές λιχουδιές εκεί -πνευματικές και ψυχικές- που μπορούν την ανθρώπινη φύση μας να ανυψώσουν και σε μέρη μαγικά να μας ταξιδέψουν.
posted by Δέσποινα at 10:56 AM 3 comments

Friday, December 22, 2006

Τις καλύτερες ευχές μου σε όλους


Το χιόνι πέφτει από ψηλά,
Ξημέρωσε Πρωτοχρονιά
Και γέμισαν οι κλώνοι.

Ο Αη Βασίλης τη νυχτιά,
Φέρνει τα δώρα στα παιδιά,
Που τραγουδούν ακόμη.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
Σε κάθε σπίτι και γωνιά
Για να χαρούνε όλοι.

Και με τη νέα τη χρονιά,
Υγεία, αγάπη και χαρά,
Να ‘ρθει στη χώρα όλη.

Ξημέρωμα Πρωτοχρονιάς (Νέγρη Ε.)

Καλά Χριστούγεννα & Ευτυχισμένο το 2007

posted by Δέσποινα at 3:07 PM 3 comments

Thursday, December 21, 2006

Τα αρχεία του FBI για τον John Lennon

http://news.independent.co.uk/world/americas/article2091874.ece

25 χρόνια το FBI δεν έδινε στη δημοσιότητα τα αρχεία του για τον John Lennon προφασιζόμενο την ασφάλεια της χώρας.

Τα αρχεία είδαν επιτέλους το φως της δημοσιότητας και ψάχνουμε να βρούμε ποιο στοιχείο απειλούσε την αμερικάνικη ασφάλεια.

Διαβάζουμε για σχέσεις του Lennon με αριστερές και αντιπολεμικές ομάδες και αναρωτιόμαστε "κάτι που δεν ξέρουμε, έχετε να μας πείτε";

Και ναι, έχουν να μας πούνε:

"Lennon has encouraged the belief that he holds revolutionary views, not only by means of his formal interviews with Marxists, but by the content of some of his songs and other publications."
Επικίνδυνος λόγω επαναστατικών & αριστερών ιδεών που διαδίδονται μέσω των τραγουδιών & άλλων δημοσιοποιήσεων.

Αυτό φοβόταν, φοβάται και θα φοβάται η Αμερική, τις επαναστατικές, αντίθετες προς την πολιτική της ιδέες, που επηρεάζουν την κοινή γνώμη και δυσκολεύουν το "έργο" της ή βγάζουν στη φόρα τα "άπλυτα" της.

Κάτι τέτοιο δεν φοβούνται και οι δικτατορίες; Μόνο που αυτών είναι γνωστές οι προθέσεις και διαθέσεις από την αρχή και έτσι γνωρίζεις τι έχεις να αντιμετωπίσεις.
posted by Δέσποινα at 3:48 PM 5 comments

Ποιος φταίει για τα 426 μωρά;

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=4669&subid=2&pubid=272498


Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορεί να μολύνθηκαν 426 μωρά από τον ιό του AIDS λόγω τριτοκοσμικών συνθηκών του νοσοκομείου.
Η αποστείρωση είναι το ελάχιστο μέτρο που μπορείς να λάβεις, που δεν κοστίζει ιδιαίτερα, που μπορεί να γίνει και σε μία κατσαρόλα και που γνωρίζει πόσο απαραίτητη είναι και ο πιο νέος γιατρός ή νοσηλευτής ή απλός πολίτης, όταν χρησιμοποιείς εργαλεία που μπορεί να προκαλέσουν μολύνσεις.
Εάν δεν έχεις ενέσεις, διακινδυνεύεις να χρησιμοποιήσεις την ίδια ένεση σε 426 μωρά; Είσαι γιατρός και προτιμάς αυτό από το να πας έστω και με δικά σου λεφτά να πάρεις από ένα φαρμακείο τις ενέσεις που χρειάζεσαι;
Άλλος τρόπος δεν υπάρχει να κόλλησαν τα μωρά τον ιό. Το αίμα τους πρέπει να ήρθε σε επαφή με τον ιό.
Υπάρχουν 426 μητέρες που να έχουν τον ιό και να μετέφεραν αυτές τον ιό στα μωρά τους; Όχι.
Μήπως οι κύριοι επειδή ακριβώς γνώριζαν τις συνθήκες του νοσοκομείου και της χώρας γενικότερα, θεώρησαν ότι θα τους ήταν και πιο εύκολο να κάνουν τους πειραματισμούς τους;
Οι Λίβυοι που αθωώθηκαν τι ειδικότητα είχαν; Ερχόντουσαν σε επαφή με τα μωρά; Είναι όντως αθώοι;
Το έγκλημα αυτό έχει γίνει από άνθρωπο, δεν ευθύνονται οι συνθήκες του νοσοκομείου, όπως υποστηρίζει η Διεθνής Κοινότητα, που θέλει να προστατεύσει τα «παιδιά» της.
Κάποιος φταίει και η Λιβύη οφείλει να μελετήσει όλα τα δεδομένα και εφ’ όσον είναι σίγουρη, γιατί η θανατική καταδίκη είναι η εσχάτη των ποινών και δεν έχει περιθώρια λάθους, να καταδικάσει όλους όσους ευθύνονται γιαυτό το έγκλημα.
posted by Δέσποινα at 12:04 PM 0 comments

Monday, December 18, 2006

Η Μαρία & η Αννα

Η Μαρία είναι από την Ουκρανία. Ζει και εργάζεται στην Ελλάδα μόνη της χωρίς τα παιδιά της. Ο άντρας της σκοτώθηκε πολλά χρόνια πριν.
Η Μαρία έχει να πάει στα παιδιά της πέντε χρόνια. Μία γιατί την κορόιδεψε ένας δικηγόρος και της έφαγε τα λεφτά, μία γιατί οι δημόσιες υπηρεσίες της έκαναν δύσκολη τη ζωή, μία γιατί δεν είχε λεφτά, δεν είχε καταφέρει τόσο καιρό να πάει στην Ουκρανία.
Η Μαρία έχει έναν γιο και μία κόρη. Η κόρη της γέννησε ένα παιδάκι που η Μαρία ακόμα δεν έχει πάρει στην αγκαλιά της. Ο γιος της, που αποχωρίστηκε τη μάνα του στα 12 του, σήμερα 20 χρονών πια, κλαίει ακόμα στον ύπνο του γιατί του λείπει η μητέρα του.
Η Μαρία άκουγε στο τηλέφωνο το γιο της να κλαίει που δεν μπορούσε ούτε αυτός να έρθει στην Ελλάδα για να τη δει, γιατί δεν του δίνουν βίζα για να έρθει - σε κανέναν άντρα δεν δίνουν, μόνο σε γυναίκες που αφήνουν τις οικογένειες τους πίσω – και έκλαιγε και εκείνη μαζί του που δεν μπορούσε να πάει αυτή, αφού τα λεφτά που μαζεύει τα στέλνει στην κόρη της που πήρε σπίτι – ο άντρας της κόρης της δουλεύει από το πρωϊ μέχρι το βράδυ και παίρνει 300 ευρώ το μήνα, άλλα τόσα περίπου και η κόρη -.
Η Αννα είναι από την Αλβανία. Ζει και εργάζεται στην Ελλάδα με τον άντρα της και τα τέσσερα παιδιά της. Ο άντρας της Αννας δεν εργάζεται. Είναι από αυτούς που λέμε «χαραμοφάηδες».
Η Αννα εργάζεται δώδεκα ώρες την ημέρα κάθε ημέρα. Το σπίτι της το φροντίζουν τα κοριτσάκια της που είναι από 10 έως 20 χρονών. Τα παιδιά της η Αννα τα βλέπει από ελάχιστα έως καθόλου. Δεν γίνεται διαφορετικά όμως, αφού μόνο η Αννα δουλεύει.
Η Μαρία με την Αννα δουλεύουν μαζί σε ένα μαγαζί που καθαρίζουν.
Η Μαρία μία από αυτές τις ημέρες πήγε στη δουλειά και έκλαιγε όλη την ώρα, γιατί σκεφτόταν το γιό της που δεν μπορεί να πάει να δει. Η Αννα τη ρώτησε τι έχει και η Μαρία της εξήγησε.
Την επόμενη μέρα η Αννα πήγε στη Μαρία και της είπε «Να Μαρία, πάρε το εισιτήριο για την Ουκρανία και θα προσπαθήσω να μαζέψω λεφτά να σου δώσω για να έχεις να περάσεις κιόλας».
Η μεροκαματιάρα Μαρία από την Ουκρανία, με τη βοήθεια της μεροκαματιάρας Αννας από την Αλβανία, θα πάει επιτέλους να δει το γιο της, την κόρη της και το εγγόνι της.
Ετσι απλά.
posted by Δέσποινα at 12:16 PM 7 comments

Thursday, December 14, 2006

Φαβέλες και Ξενοδοχεία

Πώς μπορείς να πηγαίνεις διακοπές σε ένα μέρος όπως η Βραζιλία, όπου δίπλα σου υπάρχουν άνθρωποι ξεχασμένοι από το κράτος, άνθρωποι που πεθαίνουν από τη φτώχεια, τα ναρκωτικά και τις συμμορίες, όσο εσύ ανέμελος και προστατευμένος λιάζεσαι στην απέραντη παραλία της Κόπα Καμπάνα και πίνεις το κοκτέιλ σου κάνοντας οφθαλμόλουτρο.
Σίγουρα δεν είσαι υποχρεωμένος να νοιαστείς, ούτε και να αντιδράσεις, αλλά πρέπει να είσαι ή αναίσθητος ή αφελής ή εντελώς απάνθρωπος, για να μην συγκινείσαι και να μην ντρέπεσαι.
Μην μου πεις ότι τους δίνει συνάλλαγμα και έτσι βοηθάς την οικονομία τους, γιατί τότε θα σε θεωρήσω και χαζό, γιατί εάν το συνάλλαγμα που τους αφήνεις το χρησιμοποιούσαν για να βοηθήσουν τον κόσμο, τότε οι φαβέλες θα μειώνονταν και δεν θα ξεφύτρωναν σαν μανιτάρια γύρω από κάθε νέο ξενοδοχείο.
Το να είσαι πλούσιος και να θες να ζήσεις, όπως θες είναι δικαίωμα σου. Εάν είσαι και λίγο άνθρωπος όμως, σεβάσου τον άλλον που δεν έχει να φάει. Εάν είσαι και άνθρωπος που ενδιαφέρεται, άσκησε πίεση σε τέτοιες κυβερνήσεις αρνούμενος να επισκεφθείς τις χώρες τους ως τουρίστας.
Μην τους επιβραβεύεις με τα λεφτά σου.
posted by Δέσποινα at 1:28 PM 1 comments

Friday, December 01, 2006

Καλό μήνα

Λίγες μόνο μέρες μας χωρίζουν απο τα Χριστούγεννα. Την μεγαλύτερη γιορτή Αγάπης για όλους μας!
Κι’ όμως καθημερινά οι πράξεις βίας αυξάνονται ολοένα και περισσότερο. Τελευταίο συμβάν η τραγική δολοφονία των πέντε συνανθρώπων μας. Γιατί ? Για ασήμαντη αφορμή (το πόρισμα εως τώρα σύμφωνα με την αστυνομία) για λίγο τριφύλλι, τόσο αξίζει μια ζωή μέσα απο το πρίσμα του Εγώ! Οι ένοχοι θα τιμωρηθούν αλλά οι άνθρωποι δεν θα γυρίσουν πίσω...
Το έγκλημα είναι πράξη απόλυτης στέρησης ελευθερίας της βούλησης της ψυχής των ανθρώπων που δολοφονούνται και δεν ολοκληρώνουν τον σκοπό για τον οποίο ήρθαν.
Η βία σε όλες τις μορφές της: λεκτική, σωματική, ψυχολογική είναι η ποταπή εκδήλωση αρνητικών συναισθημάτων των ατόμων που την ασκούν προς αυτούς που την υφίστανται, ειδικά αυτούς που είναι εκ φύσεως αδύναμοι.
Πόσες φορές σήμερα φωνάξαμε ή μας φώναξαν?
Πόσες φορές σήμερα είδαμε να χτυπούν ένα παιδί προκειμένου να το νουθετήσουν?’η μια γυναίκα ή έναν ηλικιωμένο?
Πόσες φορές νευριάσαμε, μουντζώσαμε, κλωτσήσαμε ή είδαμε άλλους που το έκαναν?
Όλοι συζητάμε για την βία, λίγοι όμως απο εμάς που την εκτοπίζουν απο την ζωή τους με την θετική τους στάση.
Πόσοι απο εμάς γνωρίζουμε περιστατικά και όμως δεν κάνουμε τίποτα για να τα σταματήσουμε ακόμη και αν αφορούν εμάς του ίδιους!
Ώσπου να θρηνήσουμε τα επόμενα θύματα αρκεί να μην είμαστε εμείς αλλά κάποιοι άλλοι!
Οι άλλοι όμως είμαστε όλοι εμείς...

Εμείς που για άλλη μια χρονιά θα εξαντλήσουμε την χριστουγιεννιάτικη αγάπη μας ανάμεσα σε πακέτα δώρων, βόλτες στα μαγαζιά, επισκέψεις και εκδρομές !
Και έτσι για να αισθανθούμε ότι βοηθάμε και τους αδύνατους συμπολίτες μας ίσως πάρουμε μέρος και σε κάποιον έρανο...έτσι για την ψυχή της μάνας μας...

Έλλη Π. Κούση
posted by Δέσποινα at 3:35 PM 2 comments

Wednesday, November 29, 2006

Που βρίσκομαι;

...σε αδιέξοδο!
posted by Δέσποινα at 4:07 PM 2 comments